katliam etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
katliam etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

8 Eylül 2014 Pazartesi

“DEMOKRASİ ŞEHİDİ”NİN YEDİĞİ NANE (6-7 EYLÜL REZALETİ) III



Giovanni Scognamillo bakın neler diyor:“O gün nişanlım Slyvia ile birlikte saat 6’da Eminönü’ndeki Roma Bankası’ndan çıktık. Sıcak ve gergin bir hava vardı. İstiklal Caddesi’nde Kallavi Sokak’taki evime gelirken Tepebaşı’ndan içlerinde onlarca insanın olduğu kamyonlar geçiyordu.”

Her şey planlı programlı işliyor güruh yer yer kamyonlarla taşınıyor. Çevre semtlerden gelenlerle beraber kalabalık büyümeye başladı. Hava kararmaya başladığında her şey kontrolden çıkmaya başladı. Azınlıklara ait mağazalarla dolu İstiklal Caddesi şimdi meydanları dolduran bu kör kalabalığın önünde açık hedefti. Kalabalık İstiklal caddesine yürüken aralarına şehir dışından otobüs ve trenlerle gelenler de katıldı. Şimdi gitgide büyüyen kör bir canavar vardı İstanbul sokaklarında. Gruplar camı çerçeveyi indiriyor dükkanları yağma ediyordu.

Beyoğlu’nda talan ve yağma başladığında Bayar ve Menderes göstericilerin yakınından otomobille geçmiş her şeyi görmüştü. Onlar artık işlerini tamamlamışlardı bundan sonrası galeyana gelen ve gitgide büyüyen kalabalıklara kalmıştı. Bayar ve Menderes İstanbul’dan ayrılmak üzere Haydarpaşa garına geldi. 19.50’de Menderes, Zorlu’yu telefonla arayıp müjdeyi verdi: “İstanbul yanıyor.” İstanbul böyle bir durumdaydı Başbakan ve Cumhurbaşkanı oradaydı. Polis de vardı, asker de vardı istense bunlara çok rahat engel olunabilirdi tabii ama devlet zaten kendi tertibi olan bir şeye neden engel olsun ki? Sol elini uzatıp sağ elini mi tutacaktı zaten bu zulüm uzun zamandır programlanıyordu. İşte şimdi de tam zamanıydı.

20.15 Haylayf Pastanesi’ne saldırdılar, ardından Rum gazete büroları, Taksim’deki Yunan Hava Yolları bürosu, kuyumcular, giyim mağazaları… derken… İstanbul’da kıyametler kopuyordu. Kimileri malları yağma ediyor üst üste dört palto giyerek gezerken, kimileri öfkeden iyice gözü dönmüş Diamanştayn’dan aldığı mücevherleri yere atmış üstünde tepiniyordu, kumaşları kırdıkları vitrinlerin cam parçalarıyla delip çekiştiriyor yırtıyorlardı. O zamanın çok prestijli Norj buzdolapları yukarıdan aşağıya atılıyordu. Sadece İstiklal mi? Keşke o kadarıyla kalsa Cihangir, Tarlabaşı, Dolapdere, Beşiktaş, Ortaköy… Rum azınlığa yönelik nefretin mücessim hali sokaklardaydı. Rumların değil dirisine ölüsüne bile tahammül edemeyenler tarafından Rum mezarlıkları kırılmış, tahrip edilmişti. Yetmedi, kiliselere de saldırdılar. Papazlar sünnet edilmek istendi, işkenceye uğradılar, linç edildiler. Balıklı Rum Kilisesi’nin papazı vahşice öldürüldü. Yetmedi evlere saldırdılar. Bazıları Rumların nerede oturduğunu biliyordu bunlar, Hristiyan komşularını ihbar ederek yağmacılara hedef gösterdiler. Evleri elleriyle gösterip “Burdalar, burdalar!” diyorlardı. Paşa Mahalle’de oturan bir Rum kızının ırzına geçerken annesini pencereden atarak öldürdüler. Fenerbahçe’nin efsane futbolcusu Lefter’in evine de saldırdılar. Bereket ki tabancası vardı. Saldırganları püskürttü silahıyla kapıda beklerken bir grup Fenerbahçeli koşup evinin önünde barikat kurdu. Lefter ve bir grup şanslı Rum akıl, insaf ve vicdan sahibi komşuları tarafından korunup kollanmıştı ama ne yazık ki hepsi bu kadar şanslı değildi.

Bütün bunlar olurken önceden talimatı alan polis hiçbir şey yapmadan seyrediyordu. Askeri birlikler yardıma çağrılmıştı ama hiçbiri gelmemişti.

Yetmedi, kana susayanların açlığı dinmemişti. Sadece İstanbul’da değil Adalar’da da vardı bu kanı bozuk, pis Rumlar. Onları da gebertmek gerekti. 200 kişilik bir grup motorlara binip Büyükada’ya gitti. Kiliseler, okullar, Rum ve Ermenilere ait işyerlerini tahrip ettikten sonra polisin gözleri önünde ellerini kollarını sallayarak geri döndüler.

Olayların sonunda İstanbul’da Rum ve Yunan insanımızın mal kaybını söyleyecek olursak: 4340 atölye ve mağaza, 110 lokanta, 83 kilise, 27 eczane, 21 fabrika, 5 dernek binası, 3 gazete matbaası, 2 mezarlık saldırıdan nasibini aldı. Saldırıya uğrayan ev sayısında ise ihtilaf var. Fakat Türkiye ile müttefik olan bir devletin (ABD) konsolosluk raporlarına bakarsak 200 Rum kadına tecavüz edildi. Öncelikle bir hatırlatma yapayım Türkiye 1950’de NATO üyesi olmamasına rağmen Kore’de ABD’nin en büyük müttefiki olarak savaşa katılmıştı. ABD bu yüzden çok söylemez eksik söyler. Şüphesiz ki rakam daha fazla. (Bazı kaynaklar tecavüze uğrayan Rum sayının 400’ü aştığını söylüyor) Haydi biz yine 200’ü doğru kabul edelim o halde 2000 konutun saldırıya uğradığı iddiası gayet yerinde görünüyor. Türk kaynaklarına göre 11 Helsinki Watch örgütünün bir raporuna göre ise ölenlerin sayısı 15’tir.

Bir söz vermiştim bunun aslında bir gecede olan bir şey değil de yıllardır hazırlanan, iyice planlanıp programlanmış bir olay olduğuna dair kanıtlarımı da söyleyecektim. Gelelim buna:

Sadece rakamlar başlı başına bir kanıttır. İstanbul’da 1925’te 100 bin olan Rum sayısı, 1955’te 60 bine, günümüzde ise 2.500’e düşmüştür.

7 Eylül’e kadar devam eden olaylarda akşamüzeri Olağanüstü hal ilan edildi. Geri dönmek üzere Haydarpaşa tren garına gelen 1000’den fazla insanın (insan demeye de dilim varmıyor ya hani) üzerlerinde yağmaladıkları mallar ele geçirildi. O tarihte karayoluyla ulaşımın pek de mümkün olmadığı o zamanlarda şehir dışından bu kadar çok kişi nasıl İstanbul’a getirildi. 1955’te şehir dışından bu kadar büyük bir kalabalığın gelmesi öyle bir iki günde kararlaştırılıp uygulanacak bir şey değildi. Bunun epey önceden planlandığı aşikar.
Başbakan yardımcısı Fuat Köprülü olaylara müdahale edilmemesi tartışılırken “Bu hadiseden hükümet önceden haberdardı. Ona göre bazı tertibat da almıştı. Fakat hadisenin günü ve saati belli değildi” diye konuşmuştu. Ne güzel bir atasözümüz var, hani deriz ki: “Şecaat arz edeyim derken sırkatin söyler.” ( Marifet göstereyim derken hırsızlığını söyleyiverir.)

Ağustos ortasına kadar üç şubesi olan KTC katliam tarihine kadar (yani birkaç hafta içinde) 10 şube daha açıyor.

Olayın öncesi olduğu gibi sonrası da var: MGK’nin 1964 yılında aldığı 35 sayılı kararda Rum okullarından “Fesat yuvası” olarak bahsediliyor. Rumların tek tek, “Türk düşmanı”, “Tehlikeli”, “Enosisçi” ve “Normal” olarak fişlendiği raporda, İmroz ile Bozcaada’nın Rumsuzlaştırılması yönünde bakanlıklar nezdinde neler yapılacağı ele alınıyor. Raporda Maliye Bakanlığı’ndan “Kanuni yoldan sistemli şekilde Rumların topraklarının ellerinden alınması” istenmiş.

En can alıcı kanıt ise 1991’de yayımlanan Fatih Güllapoğlu'nun 'Tanksız, Topsuz Harekat' isimli kitabı’nda Emekli General Yirmibeşoğlu’nun şu sözleri olabilir kuşkusuz: “6-7 Eylül de bir Özel Harp işidir ve muhteşem bir örgütlenmeydi. Amacına da ulaştı.”

Evet 6-7 Eylül olayları muhteşem bir orospu çocukluğuydu. Rumları ülkeden kaçırıp sermayelerinin üstüne konmak amacına da kesinlikle ulaşmıştı.

Kaynakça:
http://www.birgun.net/news/view/6-7-eylul-mgknin-etnik-temizlik-karari/5050
http://www.milliyet.com.tr/6-7-eylul-olaylari-ile-yuzlesme-yakin-tarihimizin-kirilma-noktasi-/gundem/gundemdetay/10.02.2013/1666833/default.htm
http://www.ivmedergisi.com/6-7-eyl%C3%BCl-1955-olaylar%C4%B1-ve-bir-antakyal%C4%B1%E2%80%99n%C4%B1n-g%C3%B6rd%C3%BCkleri-arif-okay.html
http://www.ozgurgelecek.net/secme-makaleler/6711-6-7-eyluel-1955-kan-goezya-ve-oeluem.html
http://www.youtube.com/watch?v=6knKr50qkBM
http://www.ntvmsnbc.com/id/25134023/
KIBRIS SORUNU BAĞLAMINDA
TÜRKİYE’DE 6/7 EYLÜL 1955 OLAYLARINA
KESİTSEL BİR BAKIŞ
Ulvi KESER

15 Ağustos 2013 Perşembe

MISIR’DA DARBEYLE ASLINDA SİYASAL İSLAMCILAR GÜÇLENDİRİLİYOR

28 Şubat’ta neler neler olmuştu hatırlar mıyız? Şöyle biraz geriye gittiğimizde o günleri bir hatırladığımızda ya da o zamana ait bilgi ve belgeleri topladığımızda ilginç bazı şeyler görüyoruz. Anormal bir şeyler oluyor birileri bir işe girişmiş ama olayın sıcağında bu fark edilmiyor.O ana kadar tarikatlar yine vardı ama o günler sanki tarikatlar yeni ortaya çıkmış gibi her akşam ana haber bültenlerinde kafa sallayan, zikir yapan Aczimendiler, tutuklanan tarikat liderleri, Fadime’yle yatakta basılan Müslüm Gündüz, Ali Kalkancı… İmam hatiplerin orta kısımlarının kapatılması, başörtülü öğrenciler ve memurlar üstünde estirilen terör… Şiir okudu diye hapse giren bir belediye başkanı… Yani muhafazakâr diye tabir edilen kesime sürekli bir saldırı. İslamcılar sürekli tehdit ve saldırı altında gerçekten mazlum ve mağdur durumdalar. İşte bu mağduriyetle halkta İslamcılara karşı bir sempati yaratıldı. İslamcıların elinden iktidarın alınması aslında ABD’nin emriydi. Çünkü ABD Türkiye’de İslamcıları başa geçirmek istiyordu. Bunun için İslamcılar mağdur edilecek, darbeciler onların iktidarını devirecek ve onların daha sonra devletin tüm kurumlarını ele geçirmesine kimse ses çıkaramayacak, ses çıkaran da darbeci olacaktı. Erdoğan hapse girdiği için kahramanlaştırılmış, insanlar askerden ve giyim kuşama indirgenmiş zırva laiklik anlayışından iyice soğutulmuş, İslamcılara karşı sempati peydah olmuştu. İlerleyen yıllarda katı bir şekilde uygulanan başörtü yasağıyla da halk iyice kıvama gelmişti. Medenî ülkelerde bir siyasetçiye oy verirken dürüstlük, daha önce yaptıkları… vs. kriter olabilir amma ve lâkin herhangi bir nedenle mağdur olması bir kriter olmaz, olamaz. Bizim gibi Ortadoğu ülkelerinde ise bu önemli bir kriterdir. Bu halk artık AKP’yi tek başına iktidara taşımaya hazırdı. Nitekim öyle de oldu. İlk beş yıl boyunca AKP insanların kaygı ve önyargılarını da hesaba katarak ve gücünün sınırlarını hesap ederek ortamı germedi. Taa ki 2007’deki cumhurbaşkanlığı seçimlerine kadar. 2007’de cumhurbaşkanlığı için CHP’nin karşısına tek aday dayattı, bütün uzlaşma çabaları karşısında rest çekti aynı resti CHP de çekti. Cumhurbaşkanı seçilemedi ve ülkede kriz çıktı. E muhtıra falan derken AKP bir kez daha mağdur oldu. Ama bu olay bir kırılma noktasıydı artık AKP harekete geçti, ordu içinde İslamcı olmayan subayları bir bir temizledi. Sadece ordudan mı? Medyadan, gazetecilerden, bilimadamlarından, rektörlerden muhalif kim varsa bir bir almaya başladı içeri. Yarattığı Ergenekon öcüsüyle olmayan darbenin sanıklarını içeri tıkarken 12 Eylül’de olan darbenin sanıklarını ise yargılanmıyordu. Şimdi olmayan darbenin sanıklarını yargıladığı için olan darbeye karşı da göstermelik bir yargı yapılıyor sanki tek suçlu Evren ve Şahinkaya’ymış gibi başka yargılanan yok bir de tutuksuz yargılanıyorlar zaten. Evren de 100 yaşına yaklaşmış yargılamayı uzattıkça uzatıp ölmesini bekliyorlar Evren’in. Zaten 12 Eylül anayasasının başta YÖK ve seçim barajı olmak üzere anti-demokratik maddelerine de dokunmuyorlar. Nihayetinde AKP de 12 Eylül mirası bir parti. Siyasal İslam bir ilaçtır ABD için, siyasal İslam solcuların karşısında bir düşman, ABD’ye karşı ise kardeşten de yakın biricik müttefiktir. Siyasal İslam emperyalistler için candır, kandır, kankadır. Dinle beyni uyuşturulan bir kitleye dini kullanarak hükmetmek kolaydır. Artık onlara “Allah’ını seven beni takip etsin!” dediğinizde peşinize takılacaklardır. “Allah için, din için…” diyip aslında kendi menfaatiniz için onları yönlendirebilirsiniz. Aslında dine imana değil sadece size karşı olanları bir kez “din düşmanı” olarak kabul ettirirseniz işiniz çok kolaydır. Dünyada yönetilmesi ve yönlendirilmesi en kolay topluluk dindar insanlardır. İstediğiniz gibi hasımlarınızın üstüne saldırtabilirsiniz onları. Bunu Şubat 1969’da ABD’yi ve 6. Filo’yu protesto eden gençlere bıçaklı sopalı saldırılarıyla da, sonrasında Maraş katliamıyla, daha yakın tarihte Sivas katliamıyla, son olarak da Gezi parkı olaylarında satırla, bıçakla, sopayla pusuya yatanlarla gördük. Siyasal İslam’ın tepesindekiler de aynıdır. ABD askerleri Irak’ta camide adam öldürüken, camilere girip içinde basketbol oynarken, yüzlerce Iraklı kadına kıza tecavüz ederken sus pus olur da polisten kaçan insanlar camiye sığınınca “Vay yezidin dölleri camiye pabuçla girersiniz haa!” diye ortalığı birbirine katar. Ve kitle aynı kişilerin geçmişte Irak’ta her rezilliği yapan ABD’ye bırak tepki göstermeyi, ABD yanında Irak’a karşı savaşmak için tezkere çıkarmaya uğraştığını da unutur. Canını kurtarmak için camiye sığınanlar dindarın gözünde din düşmanıdır artık. Az buçuk öngörü ve siyasi tecrübesi olanlar için bugün etrafına bakıp birkaç yıl ilerisini görmek bazı olaylarda mümkündür. Mısır’da bugün İslamcılar, şeriatçılar mağdur ediliyorsa bu ABD’nin kirli bir tezgâhından başka bir şey değildir. 28 Şubat sayesinde Türkiye’de gerçekleştirilen değişim şimdi Mısır için uygulanmak isteniyor. İşte olay bu.

10 Şubat 2009 Salı

İSLAM NASIL PALAZLANDI?

Müslümanlar genelde kervan soyma ve yağmalamayla geçiniyordu. Bedir ve Hendek Savaşları'nın nedeni Müslümanların kervan yağmalamasıydı. Peki bu yağmalamalar nedir ve ganimet taksimi nasıl yapılıyordu? Ayrıca Muhammed nasıl ve ne zaman ganimet paylaşımı yüzünden az kalsın Müslümanlardan dayak yiyordu da ucuz kurtuldu? Hepsini anlatacağım bu başlıkta.
Ganimet düşmandan zor yoluyla alınan her şeydir. Mesela bu ölen ya da teslim olan düşmanınızın zırhı, silahı, şahsi eşyası, evi, arsası, düşmanın kendisi (köle), çocuğu (köle), karısı-kızı-kız kardeşi (cariye/seks işçisi) bunlar ganimettir.

Ganimet Muhammed'den önce İsevilikte deMusevilikte de yoktu. Bu İslamiyet öncesindeki iki din ganimeti haram bilmiş ve bir şehri yağmaladıkları zaman malları almayıp yakmışlardı. Bu şekilde savaş sonrası malları Allah'a kurban etmişlerdi.

Ganimet aslında İslam öncesi dönemde putperestlerde vardı ve putperest bir adetti. Ganimet ve yağmanın Arabistan'da İslam'da bile helal kılınmasının sebebi elbette ki tarımsal üretimin yetersizliği ve >Müslümanların yoksulluğudur.

Üretimin düşük olduğu hele hele insanların çoğunun göçebe olduğu bir toplumda ganimet ve yağmalama hayatın ayrılmaz bir parçasıdır. Buna örnek olarak Moğolları gösterebiliriz. Nasıl ki Arabistan sıcak Moğolistan da çok soğuk ve tarımsal randıman yetersiz. Savaşın kılıç ve kalkanla yapıldığı çağlarda Moğollar çok zengin ve yağmacıydı oysa şimdi oysa şimdi Moğolistan çok fakir bir ülke.

Gelelim putperestlerin ganimet taksimine İslam öncesi dönemde komutanın ganimetten aldığı pay hariç bir de fazladan bir şey alma hakkı vardı. Muhammed bu geleneği devam ettirdi kendisi de payından ziyade fazlalık aldı. Ayrıca İslam öncesi ganimetin 1/4'ü komutana verilip geri kalanı askerler arasında paylaşılırdı.

Bakalım Kuran'daki paylaşım nasılmış görelim.

"Sana savaş-ganimetlerini sorarlar. De ki: "Ganimetler Allah'ın ve Resûlündür. Buna göre, eğer mü'min iseniz Allah'tan korkup-sakının, aranızı düzeltin ve Allah'a ve Resûlü'ne itaat edin." (ENFAL SURESİ / 1)

Yani başta ganimetin tamamı Muhammed'e ait. Pekiyi sonra?

"Bilin ki, 'ganimet olarak ele geçirdiğiniz' şeylerin beşte biri, muhakkak Allah'ın, Resûlün, yakınların, yetimlerin, yoksulların ve yolcunundur. Eğer Allah'a, hak ile batılın birbirinden ayrıldığı gün, iki ordunun karşı karşıya geldiği günde (Bedir'de) kulumuza indirdiğimize iman ediyorsanız (ganimeti böyle bölüşün). Allah, her şeye güç yetirendir." (ENFAL SURESİ / 41)

Çok kısa bir süre sonra aynı surede bir sonraki ayette Allah fikir değiştirmiş. Aceba neden? Bakalım neden:

"Huneyn savaşı dönüşü yol alırlarken bedeviler ısrarla ganimetin taksimini talep ediyorlardı. Öyleki bir ara Resul ü bir semure agacına dogru sıkıştırdılar ve ribasını kaptılar. Bunun üzerine durup şöyle dedi : Ribamı verin, şu taşlar sayısınca koyun olsa ben gene de onu aranızda taksim ederdim. Ve sonra görürdünüz ki ben ne cimriyim, ne yalancıyım, ne de korkagım. (Buhari 3/1308)"

Ağacın altında sıkıştırmışlar ribasını kapmışlar az daha dayak yiyormuş. Hem ne demiş: "Ben ne cimriyim, ne yalancıyım, ne de korkagım." İşte Buhari'nin sahih hadisi. Bir insan neden bunu der? Yoksa askerler Muhammed'e cimri, korkak ya da yalancı mı dedi?

Ganimetten bahsedip de “Müellefe i Kulub”u anmamak olmaz. Nedir müellefe i Kulub? Bunu anlatmadan önce kısa bir bilgi vermekte yarar var.
Bedir Savaşı’na savaşamayacak kadar yaşlı olanlar da gelmiş geride kalıp savaşı izlemişlerdi. Muhammed bu yaşlılara savaşmadıkları için ganimetten pay vermemişti. E ne olmuş, diyebilirsiniz.

İşte bunu dediğinizde ben de Müellefe i Kulub’u anlatırım.. Müellefe i Kulub Kureyş ileri gelenlerine savaşmadıkları halde verilen mallardı hem savaş sonrası ganimetlerden hem de devlet hazinesinden bunlar az buz mal değildi. Bunlar Müslüman olmamış müşriklere Müslüman olmaları karşılında verilen rüşvetti. Müslümanlar bu uygulamayı savunur ve bunun doğru olduğunu amacın “ileri gelen nüfuz sahibi olan liderlerin kalbini İslam’a ısıtmak” olduğunu söyler
Gelin burada Diyanet’in web sitesinden yaptığım bir alıntıyı okuyalım bakalım Müslümanlar Muhammed’in dağıttığı malları nasıl anlatıyor:

"Müellefe-i kulûb" denilen bu kimselerin sayısı, 30 kadardı. Rasûlüllah (s.a.s.) bunların bir kısmına 100'er deve ile münâsip miktâr gümüş verdi. Ebû Süfyân ile oğlu Muâviye, Ebû Cehil'in oğlu İkrime, Amr oğlu Süheyl, Ümeyye oğlu Safvân, Ebû Talha oğlu Şeybe bunlardandır. Diğer kısmına ise, durumlarına göre 50'şer veya 40'ar deve, uygun mikdarda gümüş verildi.”.

İyi de Allah kalplerini İslam’a ısıtsın yoksa deve vermeden Allah bunu yapamıyor mu? Şu halde size kimse yüz deve vermediyse siz de Müslüman olmaya mecbur değilsiniz. Adalet bunu gerektirir.

Ensardan bir genç haklı olarak tepki gösteriyor. Gidip savaşta vuruşmuş kılıcında kan var tabii. Ama İslami kaynaklar bu genç için “münafık” diyor. Ne demiş bu “münafık”: “Bu taksimde Allah rızası gözetilmedi” demiş.

Muhammed bu lafı öğrenince Ansardan yaşlıları bir güzel azarlamış ve sözlerini şöyle noktalamış: . “Sabrediniz ki, Kevser havzı başında bana kavuşasınız” İyi de Kureyş ileri gelenleri neden sabretmiyor neden onlara malları çok fazla ve zengin olduğu halde daha da kötüsü savaşmadıkları halde ganimet veriliyor? Bu nasıl adalettir, bu nasıl insanlıktır?

Beni Kaynukan’ın Medine’den Kovuluşu ve Mallarının Talan Edilmesi: Müslüman bir kadın Yahudi bir kuyumcudan alışveriş yaparken orada bulunan bir Yahudi kadını taciz eder ordan geçen bir Müslüman durumu görüp Yahudi’yi öldürür ve Yahudiler de onu öldürür.
Bunlar Müslümanlarla dostluk anlaşması yapmıştı ve Muhammed bunun üzerine anlaşmayı yenilemek ister. Yahudiler bunu kabul etmez.

(Burda bir saçmalık var İslam’dan önce de “kısas” ve “diyet” vardı. Muhammed ya kısas uygulamalı ya da diyet almalıydı. Anlaşma yenilemek de ne oluyor? o halde üç ihtimal var.
1.Anlaşma yenilenmek istenmesi diye bir şey yok. Bu Muhammed’in tüm kabileyi cezalandırması mazur göstermek için uydurulmuş.
2. Muhammed fırsattan istifade Yahudilerin gırtlağını sıkmak istemiş anlaşmaya ağır hükümler koymak istemiş.
3.Anlaşma bahanesiyle çağırıp öldürtmek istemiş, olabilir.
Bu ihtimaller hiçbir kaynakta olmasa da olsa objektif bakınca bunu düşündürüyor. Bence akla en yakın olanı ilk seçenek. Çünkü cinayet durumunda üç seçenek var: diyet, kısas, (maktülün en yakınının affı durumunda da) beraat. Anlaşma yenilemek de ne? Ayrıca çok güçsüz olan Yahudiler anlaşmayı yenilemekten başka hiçbir şey yapamazdı. Hepi topu tüm nüfusları yedi yüz kişiydi ki. Müslümanların sadece asker sayısı daha fazla idi. Ayrıca pek çok kaynakta anlaşmayı yenilemek istedi diye bir şey görmedim. Müslüman gencin öldürülüşü üzerine olayın patlak verdiğini yazan kaynaklar da var.

Beni Kaynuka hepi topu yedi yüz kişi kuşatıldıktan on beş gün sonra teslim oluyorlar Muhammed hepsinin öldürülmesine hükmediyor ama Beni Kaynuka’lar Hazrec kabilesinin himayesinde olduğundan Hazrec ileri gelenlerinden Abdullah bin Ubey Yahudilerin öldürülmesine karşı çıktı. Hazreclilerle de arayı bozmak istemeyen Muhammed Yahudileri öldürmedi mallarına el koyarak Medine’den sürdü. Malları ve toprakları Müslümanlara kaldı.

Nadiroğulları Gazası: Bir Müslüman iki kişiyi öldürmüştü kişinin mensup olduğu tarafa diyet ödenecekti. (Bu durum yukardaki iddiama delildir.Anlaşma yenilenmez kısas yapılır ya da diyet ödenir. İkisi de olmazsa iki kabile arasında savaş ya da kan davası olur.) Müslümanlarla Beni Nadir arasındaki anlaşmaya göre Beni Nadir’in de diyete ortak olması gerekmektedir. Muhammed Beni Nadir’le görüşüp durumu konuşur. Beni Nadir Muhammed’e beklemesini söyler ve diyeti getirmeye giderler.

Muhammed bir evin gölgesinde duvar dibinde bekler güya Allah’tan vahiy alır ve Yahudilerin kafasına atmak için dama taş çıkardıklarını söyler. Muhammed hiçbir şey görmeden nasıl böyle bir iddiada bulunuyor? Gerçi bence Allah’tan hiçbir zaman vahiy almadı ya peygamber olduğunu kabul etsek bile hadi bu vahiy değil de evhamsa. İçine düşen bir şüpheyi vahiy sanıyorsa. Muhammed sırf paranoyası yüzünden insanları yurdundan sürüyor. Ama bence bu paranoya da değil çünkü teslim olduklarında Muhammed onları ne öldürtüyor ne esir alıyor hatta yanlarında bir miktar mal götürmelerine bile izin veriyor.

Belki de Muhammed Yahudileri beklerken güçsüz olduklarını gördü şehri iyice tanıdı ve aklına böyle bir fikir geldi. İnsan görmediği halde Allah söyledi diye nasıl iddia eder var mı şahidin?

Bunlar da 15-20 gün dayanıp Müslümanlara epey techizat, mal, ev ve topraklarını bırakarak sürüldüler. Hendek Savaşı’nın bir nedeni de bu olay (Bir ittifakı ve savaşı Yahudiler Mekkelilere teklif etmişti.) Diğer nedeni de Müslümanların sürekli Yahudi ve Kureyş kervanlarını yağmalamasıydı. Ama İslami kaynaklar buna “yağma” demez de “kervanların Müslümanlarca rahatsız edilmesi” der.


Bu iki gazalardan başka yığınla kervan yağmalama olayları da olmuştur tarih hepsini maalesef yazamamıştır.

Beni Mustalık Gazası: Medine’ye yakın bir yerdeydiler. Müslümanlarla hiçbir sorun yaşamamışken çevre kabilelerle birleşip Müslümanların üzerine yürüyecekleri haber alındı. Bunun üzerine Muhammed 1000 kişilik bir orduyla üzerlerine yürüdü. Müslüman olmalarını teklif etti kabul etmediler savaş sonunda ganimet olarak 5000 koyun ve 2000 devenin yanı sıra epey mal mülk ele geçirilip 700 Yahudi esir edildi.

Konuyla ilgili bir hadis kaynakların sahihliğine dikkat!

Ebu Said el Hudrî anlatıyor:

- "Peygamberle birlikte Benû Mustalık Gazası'na çıktık. Ve Arap tutsaklarından tutsaklar elde ettik. O sırada kadınlar iştahımızı çekti. Bekârlık çok güç gelmişti bize o günlerde. Ve azil yapmak istedik. İstiyorduk azil yapmayı Ancak, Peygamber aramızdayken ona sormadan nasıl azil yapacağız?' dedik ve gidip peygambere sorduk. Peygamber de azil yapmamakta sizin için bir sakınca yoktur. (Yapabilirsiniz de. Yapmaya bilirsiniz de.) Ama bilin ki, kıyamet gününe değin meydana gelecek bir yavru, ne olursa olsun meydana gelir." (Bkz. Buhari, e's-Sahih, Kitabu'l-Itk/13; Tecrîd, hadis no: 1596; Müslim, e's-Sahih, Kitabu'n-Nikâh/127, hadis no: 1438; Ebu Davud, Sünen, Kitabu'n-Nikâh/49, hadis no: 2170.)

Azil nedir? Azil meniyi kadınların cinsel organına değil dışarı boşaltmaktır. Yahudilikte günah kabul edilir. İslam’da serbest bırakılmıştır. “Cariye” zaten maldır. İslam’da mülkiyet hukukunda cariye ve köle geçer bu olay “tecavüz” değil İslam’a göre “malını kullanma”dır. "

Bu suretle (yani meniyi dışa boşaltmak biçiminde) esir kadınlara yaklaşmak istemeleri (şu yüzdendir): Yüklü (gebe) veya evlat anası kadınlar satılamazdı. Halbuki gazilerin paraya ihtiyaçlan bulunduğundan satmak istiyorlardı." (Bkz. Diyanet yayınlanndan Tecrîd, 1596 numaralı hadis, not: 1.)

Eğer bu derce sahih bir hadisi inkar edecek kadar yüzsüz olan varsa şu ayeti suratına çarpabilirsiniz:
Nisa Suresi ayet 24: Kocalı kadınlarla evlenmek de haram; ancak sahibi olduğunuz cariyeler müstesna. Allah'ın yazısı bu, emri bunlar size ve bunlardan başkalarını, evlenmeniz ve zinâda bulunmamanız için arayıp istemeniz helâl edilmiştir size. Kadınlardan biriyle evlenerek faydalandığınız takdîrde mehirlerini kararlaştırıldığı veçhile verin. Miktarını tâyin ettikten sonra gönül hoşluğuyla herhangi bir hususta uyuşursanız suç yok size. Şüphe yok ki Allah her şeyi bilir, hüküm ve hikmet sahibidir.

Kadının kocası da olsa eğer savaşta esir ettiyseniz artık rahatça tecavüz edebilirsiniz.


Beni Kureyza Gazası: Kureyza oğulları Mekkelilerle işbirliği yapmak ve Muhammed hakkında kötü sözler söylemekle suçlandı. Müslümanların üzerlerine yürümesi üzerine Kureyzalar kaleye çekildi. Defalarca kez barış istekleri reddedildi önce taşıyabildikleri kadar malla gitmek istediler reddedildi. Sonra tek bir çöp bile almadan gitmek istediler reddedildi. Muhammed kayıtsız şartsız teslim olmalarını istiyordu. 25 gün dayanabildiler sonra da teslim oldular. Yetişkin erkeklerin kafaları kesildi kadınlar ve çocuklar esir edildi. Mallarına ve topraklarına el konuldu.

Bu savaşta Muhammed ganimet olarak Cüveyriye’yi aldı. Cüveyriye kabile reisinin kızıydı, kocası savaşta ölmüştü babası esir edildi. Hazinelerin yerini söyletmek istediler söylemeyince Muhammed adamı feci işkencelerle öldürttü. Ve dönüşte aynı gece Cüveyriye’yi nikahlayıp koynuna aldı. Bu tecavüz değil mi? İslamcılar büyük bir yüzsüzlükle Cüveyriye’nin kendi isteğiyle Muhammed’le evlendiğini saçmalar. Hangi kadın hem babasının hem kocasının katiliyle ikisini de katlettiği gün kendi rızasıyla yatağa girer? Velev ki babasından ve kocasından nefret etsin böyle bir şey mümkün değil.


Hayber’in Fethi: Hayber Yahudileri Hendek Savaşı’nda Kureyşilerle işbirliği yapmakla suçlanarak Hayber kuşatıldı 20 günde kaleler bir bir zaptedildi. Yahudiler topraklarında mülk sahibi olmasa da maraba olarak kalmak istediler bu istekleri kabul edildi ve her yıl mahsülün yarısını Müslümanlara verdiler.

Fedek ve Vadi’l-Kura’nın alınması: Hayber dönüşü önce Fedek Yahudilerine İslam’a girmeleri teklif edildi. Kabul etmediler ama topraklarımız sizin olsun biz de Kureyzalar gibi ortakçı olalım dediler.
Vadi’l Kura’daki Yahudiler de İslam’a çağrıldı kabul etmediler dört gün savaş yapıldı sonunda ağır kayıplar verip teslim oldular. Bunlar da ortakçılık teklif etti ve istekleri kabul edildi.

Görüldüğü gibi şer’i hükümler falan değil günün şartlarına göre hareket edilmiş. Topraksız Müslümanlar zengin olup toprağa kavuştukça fethedilen yerlerdeki Yahudiler öldürülmeyip köleleştirilmiş.